Helse Clinic Poznań - Klinika medycyny estetycznej

Rozmowa
Z Beatą Ślebzak-Cebulą
dietetykiem Helse Clinic o diecie w chorobach endokrynnych i niedoczynności tarczycy rozmawia Katarzyna Sklepik

Coraz więcej kobiet boryka się z problemem niedoczynności tarczycy. I choć staje się ona chorobą cywilizacyjną, której skalę

zachorowań porównuje się powoli z cukrzycą, to wciąż niewiele o niej wiemy. Czym zatem jest niedoczynność tarczycy, na którą chorują też dzieci i mężczyźni?

Musimy pamiętać, że tarczyca produkuje i wydziela trzy niezbędne do życia hormony. Pierwszy to tyroksyna (T4), drugi to trijodotyronina (T3), a trzeci to kalcytonina. Hormony tarczycy zapewniają odpowiednie działanie wszystkich tkanek i narządów. By tarczyca odpowiednio pracowała, przysadka mózgowa produkuje TSH, którym napędza ją do działania. Do prawidłowej syntezy hormonów tarczycy nasz organizm potrzebuje jodu, gdy mamy go za mało lub w nadmiarze wtedy pojawiają się problemy.

Najczęściej występującym zaburzeniem tarczycy jest hipotyreoza czyli niedoczynność. Najprościej mówiąc, nasza tarczyca

nie może wyprodukować wystarczającej ilości hormonów T3 i T4, spowalnia nam się metabolizm. I wtedy między innymi zaczynamy przybierać na wadze, wypadają nam włosy, zatrzymuje nam się woda w organizmie, skóra się przesusza.

Czego poza hormonami potrzebuje nasz organizm, żeby tarczyca była sprawna?

Aby nasza tarczyca funkcjonowała prawidłowo potrzebne jest kilka podstawowych składników mineralnych w tym najważniejsze to jod, selen, żelazo i cynk. Wśród witamin których niedobór może sprzyjać upośledzonej funkcji tarczycy na pierwszym miejscu wymienia się witaminę A, witaminę D, witaminy z grupy B, B2 i B3, dlatego tak istotna jest oprócz leczenia farmakologicznego prawidłowo zbilansowana dieta. Dzięki niej organizm otrzyma codziennie dawkę niezbędnych witamin i składników mineralnych.

Po tym jak endokrynolog zdiagnozuje u nas niedoczynność tarczycy, musimy przyjmować hormony, często też suplementować żelazo, witaminę D. Czy to wystarczy, by nasz organizm wrócił do normy?

Niestety, nie. Choroby endokrynne odgrywają ogromną rolę w przemianie materii i nadają poniekąd tempo zmian. Jeśli chory cierpi na niedoczynność za tym zawsze stoi przybieranie na wadze. Pierwszym błędem jest ograniczenie jedzenia lub rezygnacja z niego. Takim postępowaniem obciążamy trzustkę powodując, że ta wydziela zbyt dużo insuliny. Insulina jest hormonem białkowym, obniżającym poziom cukru we krwi. Z racji tego, że insulina kontroluje większość procesów zachodzących w wątrobie, a wątroba jest pierwszym organem, który staje się na nią oporny, ma wpływ na funkcjonowanie tarczycy. Nieprawidłowa praca insuliny, a razem z nią skoki poziomu

cukru we krwi mogą wywoływać zaburzenia nastroju, nerwowość, nadpobudliwość albo nadmierną senność, brak sił, stany napięciowe, depresję i nerwicę. Dlatego, by nasz organizm dobrze funkcjonował, a zbędne kilogramy systematycznie spadały, musimy zadbać o regularne posiłki. Komponując je, warto wybierać produkty o obniżonej zawartości tłuszczu oraz niskim indeksie glikemicznym. Osoby cierpiące na zaparcia powinny pamiętać o błonniku, jest on zawarty przede wszystkim w owocach i warzywach oraz pełnoziarnistych produktach zbożowych, brązowym ryżu i otrębach pszennych. Koniecznie należy zadbać o urozmaicone i pełnowartościowe menu. Osoby cierpiące na niedoczynność tarczycy borykające się z nadwagą lub otyłością, nie powinny przechodzić na drastyczne, restrykcyjne diety. W planie żywieniowym należy stosować zdrowe zamienniki. Komponowanie nowego menu można rozpocząć od zamiany białego pieczywa na pełnoziarniste, razowe; wieprzowiny na drób, tłuszczów zwierzęcych na roślinne.

Bardzo ważna jest regularność spożywanych posiłków oraz unikanie spożywania ich szczególnie w porach późnego wieczoru. Najtrwalsze rezultaty, które nie narażają organizmu na powikłania, daje powolne odchudzanie. Warto też zadbać o zwiększenie aktywności fizycznej, w tym przypadku najlepszym rozwiązaniem są ćwiczenia aerobowe, które pomogą wyrównać zaburzenia lipidowe, obserwowane w niedoczynności tarczycy.

Czym jest insulinooporność, która bardzo często towarzyszy niedoczynności tarczycy?

Błędne koło odstawienia posiłku pociąga za sobą katastrofalny skutek, trzustka wyrzuca coraz więcej insuliny i z czasem powstaje w naszym organizmie brak wrażliwości tkanek na działanie insuliny. Nadmierne wydzielanie insuliny może prowadzić do hipoglikemii – bardzo duży spadek stężenia glukozy we krwi, a co za tym idzie klasyczne objawy takie jak drżenie mięśni, kołatanie serca, nerwowość, rozdrażnienie, płaczliwość, apetyt na węglowodany, potliwość, silne uczucie głodu, osłabienie, nudności, tachykardia, śpiączka, zaburzenia krążenia.

Skąd ta nadpobudliwość i nerwica przy niedoczynności?

Znowu musimy przyjrzeć się insulinie. Nieprawidłowa praca insuliny, a razem z nią skoki poziomu cukru we krwi mogą wywoływać zaburzenia nastroju, nerwowość, nadpobudliwość albo nadmierną senność, brak sił, stany napięciowe, oraz wiele innych dolegliwości i chorób na tle nerwowym w tym depresję i nerwicę.

Dodaj komentarz